Şansımız yaver gitti ve arabaların geldiği günün ertesi sanayi içinde bir dükkan bulduk. Büyük bir hevesle boyayı kazımaya başladım. Yaklaşık 2 hafta boyunca tüm boyayıy kazıdım bir yandan da sökme işlerini yaptım. Boyayı kazıyınca altından çıkacaklarla ilgili korktuklarım pek olmadı. Bu arada sanayide olmanın iyi taraflarından faydalanırken bir yanda da meraklılar, bilmişler, o öyle olmazcılar, "niye kazıyosunki boyayı?", "bu araba bitmez", "Bitince ne yapacaksın?", "keyif için mi yapıyorsun?", "Satacak mısın?", "bizim de vardı bundan" gibi bir sürü zaman çalan soruya ve uzatılmak için zorlanan sohbete maruz kaldım. Tabii bunların hepsi gereksiz değildi, bazıları katkıda bulundu, yardımcı oldu.